Nie tylko pucharami człowiek żyje – powiedział kilka dni temu na jednej z konferencji prasowej trener Lecha Poznań Jacek Zieliński i powtórzył, że jego zawodnicy tak samo mocno i starannie jak do spotkań w Lidze Europejskiej przygotują się również do meczów naszej ekstraklasy. Patrząc na to, jakie ostatnio Lech wykręca na ligowym podwórku rezultaty, te słowa brzmią mniej więcej tak prawdziwie, jak Jola Rutowicz cytująca Goethego.
Skoro Liga Europejska, czyli tak naprawdę druga liga Europy tak bardzo fizycznie daje się we znaki mistrzom naszego kraju, aż strach myśleć co by się działo, gdyby Lech awansował do Ligi Mistrzów. Stopień w niej przecież znacznie wyższy, a i presja większa. To, jak tragicznie spisuje się w obecnych rozgrywkach polskiej ligi Kolejorz jest dosyć podejrzane. Przecież zmiany w klubie przy Bułgarskiej były solidne, o czym świadczą chociażby bardzo dobre spotkania Lecha w Lidze Europejskiej. Czemu prezentuje się więc tak żenująco przeciwko klubom, które powinien pożerać jednym kęsem? Tegoroczną formę piłkarzy Zielińskiego można z pewnością porównać do tego, jak w TBL (ekstraklasie koszykarzy) grają mistrzowie Polski z Gdyni, którzy ponieśli porażkę chociażby na inaugurację w Zielonej Górze z tamtejszym Zastalem, który jest jakby nie patrzeć żółtodziobem i obraca jakieś 50 razy mniejszym pieniądzem od Asseco Prokomu.
Dobrze chociaż, iż w Lechu na europejskich salonach coraz odważniej pokazują się krajowi gracze. Marcin Kikut, Grzegorz Wojtkowiak, Sławomir Peszko czy Jakub Wilk pojawiają się na boisku co mecz, nierzadko stanowią nawet o sile napędowej Kolejorza. Jeśli Kolejorz dalej będzie osiągał tak sensacyjne rezultaty jak remis w Turynie z Juventusem, być może do Mistrzostw Europy kolejny po Robercie Lewandowskim młody, polski piłkarz Kolejorza podpisze kontrakt zagranicą, gdzie z pewnością stałby się lepszym zawodnikiem, co z kolei dobrze zrobiłoby polskiej reprezentacji.